Gods wil en mijn wil
Een vraag:
Ik nam altijd aan dat mensen een vrije wil hebben, maar nu vraag ik me de laatste tijd af, mede door boeken van John Piper. Hebben mensen een vrije wil? Er staat toch duidelijk in de bijbel dat geloof redt, en dat dat geloof niet uit jezelf komt maar een gift is van God? Maar als het een gift is, waarom geeft God die dan niet aan iedereen? Of is er toch nog iets van een keuze van de betreffende mens bij betrokken? Want er staat toch dat God wil dat alle mensen gered worden. Maar als alles van God komt, waarom zijn mensen dan nog verantwoordelijk als God hun hart heeft verhard of het hen niet geeft? En waarom staat er dan in de bijbel zo vaak van kies dit, en niet dat, kies leven, leef naar de Geest , niet naar het vlees, dan oogst je goede dingen in plaats van slechte. Als God zowel het willen als werken in ons werkt , betekent dit dan dat we zelf niet hoeven meewerken aan bijvoorbeeld wat God in ons wil groeien? Maar dit lijkt in te gaan tegen wat de praktijk leert; bijvoorbeeld dat ook al kan je iemand niet vergeven, dat je dan toch tegen God zegt en toch wil ik het wel, wilt u het in mij doen, en dat je dan later merkt dat Hij het heeft gedaan. Dan had je toch ook koppig kunnen weigeren om wel te vergeven. In de praktijk van het leven merk je toch dat God wel van je vraagt dat je zelf voor Zijn manier kiest. Hoe zit dat dan? Kunnen we nou zelf kiezen of niet? Is alles wat er gebeurt de wil van God? Lijkt me niet, toch? Wat betekent het dat God het einde al kent vanaf het begin en alles al weet? Betekent het, wat ik altijd dacht, dat Hij al ZIET gebeuren dat we die keuze maken, maar dat we zelf die keuze maken. En dat hij dat al vanaf het begin ingezien en ingepland had zodat het in zijn volmaakte plan past. Of betekent het dat ik eigenlijk niet kies, maar dat wat ik ook kies dat God dat in mij bestuurt? Wat heeft het dan nog voor zin om iets te kiezen en je best ergens voor te doen als alles toch is wat God wil? Wat bedoelt God met teksten als de dobbelsteen wordt geworpen maar het beleid is van de Heer . (Spreuken 16 nogwat) En het hart van de koning is als waterbeken Hij geleidt het waar hij wil… dat hij dat kan doen als dat nodig is of dat hij alles vooraf bepaalt? Ik weet echt dat Hij liefdevol is maar een beetje moedeloos word ik wel van deze vragen. Kan u mij alstublieft op weg helpen met Bijbeluitleg?
Ellen
-----------
Beste Ellen,
Je stelt goede vragen, die voor mij samenkomen bij het punt: wat doet God en wat doe ik? Wat is Gods wil en wat de mijne? De bijbel is duidelijk dat we onze eigen keuzes kunnen maken: voor God en tegen God. Er staan niet voor niets zoveel opdrachten in de bijbel. Waarom is dat zo? Om ons de goede keuzes te laten maken. We kiezen van onszelf nl. snel verkeerd, zoals Genesis 3 dat laat zien. Op dat soort momenten wordt ons de zonde ook duidelijk: in (verkeerde) keuzes zit veelal een stukje distantie van God, een je eigen weg gaan. De bedoeling van ons leven is dat we één worden met God. Dat is een proces. En hoe meer je vordert in dat proces hoe meer God zijn leven, zijn wil, zijn liefde in ons leeft; lees b.v. Johannes 15, over de Wijnstok (Jezus) en de ranken (wij). Het gevolg is ook dat je steeds meer wandelt met Jezus en minder momenten van separaat gaan kent (Hij is steeds met je en vóór je). Dan hoef je niet te dubben of je naar de (verkeerde) film gaat (ik noem maar wat), want je weet dat dit niet goed voor je geestelijk welzijn is of verspilling van je tijd is. Ook hoef je niet te twijfelen over wel of niet bidden. Je wilt graag met Jezus omgaan. Dat is geen keuze meer!
Kortom, als je ver van God afleeft heb je een enorme vrije wil (om vooral verkeerde keuzes te maken). Je denkt dan erg vrij te zijn, maar het is gebondenheid aan wat collega's en vrienden vinden, aan 'trends', het toegeven aan obsessies of verslavingen, enz. Als je dicht bij God, bij Jezus leeft dan heb je niet zo'n behoefte aan veel wilsvrijheid. Dan geldt: niet meer ik, maar Christus leeft in mij (Galaten 2: 20). In de verbondenheid met Jezus zit een enorm genieten en veel geluksbeleving; het bewaart je voor zonde en duisternis en geeft je leven richting en doel. Met vriendelijke groet,
Erjan van der Linde